Przewodnik po Remutaka Forest Park

Dawna kolej odzyskana przez rodzimy busz

Remutaka Forest Park obejmuje znaczący odcinek zalesionych pasm górskich między Hutt Valley a Wairarapa, a jego najbardziej znaną atrakcją jest naprawdę sprytny przykład ponownego wykorzystania: Remutaka Rail Trail podąża dokładną trasą XIX-wiecznej linii kolejowej, wycofanej z użytku w 1955 roku, gdy tunel drogowy zastąpił starą trasę kolejową nad pasmem górskim, i pozostawiony w dużej mierze nietknięty jako korytarz pieszo-rowerowy przez rodzimy las od tamtej pory.

To kolejowe dziedzictwo sprawia, że szlak jest tak przystępny w porównaniu z większością spacerów po parkach leśnych w tym regionie – koleje budowano na łagodnych, spójnych nachyleniach dla lokomotyw parowych, co oznacza, że szlak dzisiaj jest płaski lub łagodnie profilowany niemal przez całą długość, rzadkość w tak pagórkowatym krajobrazie, i naprawdę odpowiedni dla okazjonalnych rowerzystów i rodzin, a nie tylko poważnych rowerzystów górskich.

Pochylnia z lokomotywami Fell: prawdziwy kolejowy kuriozalny przypadek inżynierski

Pochylnia Cross Creek, teraz część trasy rail trail, była jednym z najbardziej stromych, utrzymujących się nachyleń kolejowych, jakie kiedykolwiek eksploatowano w Nowej Zelandii, i wymagała naprawdę nietypowego rozwiązania: New Zealand Railways importowały lokomotywy Fell, rzadki projekt wykorzystujący centralną trzecią szynę chwytaną poziomo przez dodatkowe koła, by zapewnić dodatkową trakcję potrzebną do bezpiecznego wjazdu na nachylenie, ponieważ standardowe lokomotywy parowe nie dały rady z tym nachyleniem na zwykłych szynach same.

System Fell działał tutaj od otwarcia kolei w 1878 roku aż do ominięcia pochylni przez tunel Remutaka w 1955 roku, czyniąc oryginalną trasę przestarzałą dla ruchu kolejowego i ostatecznie przekształconą w dzisiejszy szlak pieszo-rowerowy. To jedna z niewielu instalacji kolei Fell, jakie kiedykolwiek istniały na świecie, a tablice interpretacyjne wzdłuż szlaku wyjaśniają mechanikę systemu bardziej szczegółowo dla każdego ciekawego inżynierii stojącej za tym, co inaczej czyta się po prostu jako stare nachylenie kolejowe.

Remutaka Rail Trail

Szlak biegnie około 18 km w jedną stronę między Cross Creek, w pobliżu Featherston po stronie Wairarapa, a Kaitoke, po stronie Hutt Valley bliżej Wellington. Po drodze przechodzi obok historycznej pochylni Cross Creek – gdzie stromy, wciągany kablem odcinek kiedyś wciągał pociągi na najbardziej strome nachylenie pasma górskiego przy użyciu systemu lokomotyw Fell unikalnego w historii kolei Nowej Zelandii – oraz tunelu Siberia, krótkiego, klimatycznego przekopu w litej skale, który jest jedną z bardziej pamiętnych cech szlaku.

Większość rowerzystów pokonuje pełny szlak w około dwie do trzech godzin w łagodnym tempie, a

obejmuje trasę z przewodnikiem i wypożyczeniem roweru w cenie, prosta opcja dla gości bez własnych rowerów lub transportu, by zorganizować transfer w jedną stronę między dwoma końcami szlaku. Jazda w jedną stronę z transferem, zamiast tam i z powrotem, jest ogólnie lepszym doświadczeniem, ponieważ oznacza pokrycie nowego terenu przez całą drogę, zamiast powtarzania tego samego szlaku dwukrotnie.

Chodzenie zamiast jazdy rowerem

Sam szlak rail trail jest całkowicie otwarty zarówno dla piechurów, jak i rowerzystów, a jego łagodne nachylenie czyni go naprawdę przyjemnym wielogodzinnym spacerem dla tych, którzy woleliby nie jeździć rowerem – zaplanuj pięć do sześciu godzin na przejście pełnej trasy w jedną stronę, lub potraktuj krótszy odcinek tam i z powrotem z któregokolwiek końca jako spacer na pół dnia. Poza samym rail trail, park ma sieć krótszych szlaków pieszych wokół obszarów Catchpool Valley i Orongorongo w pobliżu strony Wellington, od łatwych pętli na dnie doliny po bardziej wymagające jednodniowe spacery w wyższe zalesione grzbiety.

Szlaki piesze poza rail trail

Poza samym rail trail, obszar Catchpool Valley w Remutaka Forest Park w pobliżu końca Kaitoke oferuje naprawdę zróżnicowaną sieć krótszych szlaków pieszych, od łatwej, przyjaznej rodzinie pętli Catchpool Stream w pobliżu wejścia po bardziej wymagające jednodniowe spacery wspinające się w dolinę Orongorongo i w kierunku wyższych grzbietów oddzielających Hutt Valley od odsłoniętego południowego wybrzeża. Szlak Orongorongo w szczególności jest popularny wśród bardziej doświadczonych piechurów chcących prawdziwego spaceru po buszu z prawdziwym przyrostem wysokości, zwykle zajmującego cztery do sześciu godzin w obie strony w zależności od tego, jak daleko wzdłuż doliny się zajdzie, i nagradzającego wysiłek widokami z powrotem na Hutt Valley oraz, w pogodny dzień, na Wyspę Południową.

Te szlaki piesze widzą znacznie mniejszy ruch niż sam rail trail, ponieważ wymagają większej sprawności i nie są dostępne rowerem, co czyni je dobrą opcją dla gości konkretnie szukających spokojniejszego leśnego doświadczenia z dala od rowerzystów i okazjonalnych jednodniowych gości.

Udogodnienia i miejsca piknikowe

Catchpool Valley, na końcu Kaitoke parku, ma najlepiej rozwinięte udogodnienia w parku – stoły piknikowe, toalety i parking służący jako początek szlaku zarówno dla krótszych spacerów doliną, jak i dostępu do szerszej sieci Orongorongo. Tunnel Gully, krótki odcinek dalej, oferuje podobny zestaw piknikowo-kempingowy z własną krótką pętlą spacerową, dobra opcja na prostszy, mniej wymagający wyjazd niż pełny rail trail czy dłuższy spacer Orongorongo. Żadne z tych miejsc nie ma kawiarni ani sklepu na miejscu, więc spakuj jedzenie i wodę przed przyjazdem, niezależnie od tego, którą część parku odwiedzasz.

Szlak kolejowy czy Orongorongo Track: co wybrać

Jak dojechać z Wellington

Koniec Kaitoke, bliższy Wellington, jest dostępny przez State Highway 2 przez Hutt Valley, około 40 minut jazdy z centrum miasta – to bardziej powszechnie używany punkt dostępu dla jednodniowych gości opartych na samym Wellington, i łączy się bezpośrednio z sąsiadującym Kaitoke Regional Park, znanym fanom Władcy Pierścieni jako plener filmowy Rivendell. Koniec Cross Creek, po stronie Wairarapa w pobliżu Featherston, jest dostępny przez Remutaka Range przez Martinborough lub bezpośrednio główną drogą Remutaka Hill, mniej więcej godzinę od Wellington.

Nie ma bezpośredniego transportu publicznego do żadnego z początków szlaku, więc samochód, wycieczka z przewodnikiem lub transfer z wycieczki rowerowej to praktyczny sposób dla większości gości – warto zaplanować z wyprzedzeniem, jeśli nie masz własnego pojazdu.

Bezpieczeństwo i co zabrać

Nawet na łagodnym nachyleniu samego rail trail, otaczający park leśny to prawdziwy teren zaplecza, a nie wypielęgnowany park miejski, a warunki pogodowe mogą się szybko zmieniać w paśmie górskim – noś warstwę przeciwdeszczową niezależnie od tego, jak pogodny wygląda dzień z Hutt Valley czy Wellington, ponieważ wyższe odcinki często łapią chmurę i deszcz, który jeszcze nie dotarł do niżej położonego miasta. Zasięg telefonu komórkowego jest niestabilny w dużej części parku, zwłaszcza w obszarze tunelu Siberia i bardziej odległych odcinkach doliny Orongorongo, więc powiadom kogoś o swojej planowanej trasie, jeśli zapuszczasz się poza główny rail trail. Woda jest dostępna w niewielkiej liczbie punktów wzdłuż rail trail, ale noszenie własnej to bezpieczniejsza domyślna opcja, zwłaszcza na dłuższych szlakach pieszych, gdzie punkty uzupełniania w ogóle nie istnieją.

Kemping i udogodnienia

Garstka kempingów Department of Conservation leży w parku, w tym Catchpool Valley i Tunnel Gully w pobliżu końca Kaitoke, oba oferujące podstawowe udogodnienia namiotowe (toalety, woda, niektóre z zadaszeniami do gotowania), a nie miejsca z zasilaniem czy kabiny. Pasują one piechurom i rowerzystom chcącym podzielić dłuższą trasę na dwa dni, lub po prostu obozowiczom szukającym dostępnej, taniej bazy w łatwym zasięgu Wellington.

Wypożyczenie roweru i opcje z przewodnikiem

Goście bez własnych rowerów mają rozsądny wybór opcji wypożyczenia i z przewodnikiem, zamiast potrzeby samodzielnego organizowania wszystkiego.

obejmuje wypożyczenie roweru i przewodnika na całą trasę w jedną stronę z zorganizowanym transportem na etap powrotny, usuwając logistyczny ból głowy organizowania transferu samodzielnie. Dostępne są też wycieczki konkretnie na rowerach elektrycznych dla gości chcących łatwiejszej jazdy, szczególnie użyteczne dla mniej pewnych siebie rowerzystów lub tych chcących pokonać pełny dystans bez utrzymującego się wysiłku, jakiego wymaga standardowy rower na łagodnym, ale spójnym nachyleniu szlaku.

Niezależni rowerzyści przywożący własne rowery mogą po prostu dojechać do któregokolwiek końca i przejechać tam i z powrotem, lub zorganizować własny transfer przez lokalnego operatora, jeśli preferowana jest jazda w jedną stronę.

Najlepsza pora roku na wizytę

Łagodne nachylenie rail trail i w dużej mierze zalesiona trasa czynią go stosunkowo dobrą opcją przez cały rok w porównaniu z bardziej odsłoniętymi spacerami w regionie, choć zima (czerwiec-sierpień) przynosi swoją część błota i stojącej wody na niektórych odcinkach po ulewnym deszczu, a odsłonięte wyższe szlaki piesze łapią te same silne wiatry, z których znany jest szerszy region Wellington. Od wiosny do jesieni (wrzesień-maj) ogólnie oferuje najbardziej niezawodne warunki zarówno do jazdy rowerem, jak i chodzenia.

Spokojniejsza alternatywa dla bardziej ruchliwych szlaków Wellington

W porównaniu z bardziej intensywnie używanymi celami kolarstwa górskiego i pieszych wędrówek Wellington bliżej miasta – Mount Victoria, Makara Peak i Escarpment Track między innymi – Remutaka Forest Park widzi zauważalnie mniej gości w dowolny dzień powszedni, mimo że jest tylko nieznacznie dalej od centrum Wellington. Ta względna cisza to część uroku dla gości, którzy zrobili już bliższe szlaki i chcą naprawdę innego, bardziej zalesionego i historycznie warstwowego wyjazdu bez zapuszczania się aż do Wairarapa czy Wyspy Południowej.

Rodziny na szlaku kolejowym

Ponieważ szlak kolejowy biegnie dawnym nasypem kolejowym, jest jedną z naprawdę bardziej przyjaznych rodzinie tras rowerowych w zasięgu Wellington — na krótszych odcinkach jest wystarczająco płaski dla dzieci jadących na własnych rowerach, choć pełny dystans 18 km w jedną stronę to poważne wyzwanie dla młodszych nóg. Rodziny bez zorganizowanego transportu powrotnego zwykle lepiej wychodzą, wybierając krótszy odcinek tam i z powrotem od strony Kaitoke, obejmujący tunel Siberia, zamiast angażować całą grupę w pełny dystans w jedną stronę. Toalety i miejsca na piknik w Catchpool Valley to sensowny punkt zawrócenia dla tej krótszej, rodzinnej wersji.

Czy warto tam pojechać?

Na naprawdę łatwy, malowniczy wyjazd, który nie wymaga poważnej sprawności ani technicznych umiejętności kolarstwa górskiego, tak – łagodne nachylenie rail trail i historyczne zainteresowanie (pochylnia Fell, tunel Siberia) czynią go wyjątkową alternatywą dla bardziej stromych, bardziej wyczerpujących opcji pieszych Wellington, jak Mount Victoria czy Makara Peak. Pasuje rodzinom, okazjonalnym rowerzystom i każdemu chcącemu wyjazdu do lasu na pół dnia bez wymagającego podjazdu, choć oddani rowerzyści górscy szukający technicznego single-tracku znajdą lepszy teren gdzie indziej w regionie.

Połączenie wizyty na rail trail z przystankiem w sąsiadującym Kaitoke Regional Park, lub rozszerzenie w pełną jednodniową wycieczkę do Hutt Valley obejmującą też Lower Hutt i Petone, efektywnie wykorzystuje jazdę z centrum Wellington, zamiast traktować park leśny jako izolowany przystanek.

Powiązane artykuły

destinations

Pasmo Remutaka (Rimutaka)

Pasmo Remutaka: dawna linia kolejowa przekształcona w szlak rowerowy i pieszy nad wzgórzami między Wellington a Wairarapa, z uczciwymi radami.

guides

Przewodnik po Remutaka Rail Trail

Remutaka Rail Trail: dystans, trudność, opcje wycieczek rowerem elektrycznym i jak zaplanować przejazd w jedną stronę między Hutt Valley a Wairarapa.

guides

Przewodnik po jednodniowej wycieczce do Hutt Valley

Planowanie wycieczki do Hutt Valley z Wellington: browary rzemieślnicze, muzeum samochodów, promenada Petone i połączenie z Remutaka Rail Trail.

destinations

Lower Hutt i Petone

Lower Hutt i Petone: rzadko odwiedzane sąsiedzkie doliny Wellington, z zabytkowym Jackson Street, muzeami, browarami i długą plażą.